تنام الناس مرتاحه … وأنا دمعي مخاويني

أهدّي قلبي وجراحه … وأصبّر بالجفا عيني

حسبت إن الهوى راحه … هقيت إنه يسليني

لقيت جروحه ذبّاحه … تموّتني وتحيني

فرشت عيوني له واحه … سكن فيها نظرعيني

وأنا من ضاعت أفراحه … ولا به من يواسيني